Waar onafhankelijke makers en traditionele media elkaar aanvullen
Oplossingen voor de lange termijn
Het publiek moet in het middelpunt van de journalistiek komen te staan. In De Nieuwe Lezer leg ik uit hoe iedereen op een redactie hier aan bij kan dragen.
“Fundamentally, people will use media that help them be who they want to be, do what they want to do, and showcase a version of who they are and of what they do that they like.”
- Rasmus Kleis Nielsen
Heb je vragen, opmerkingen of aanvullingen over of op deze nieuwsbrief? Mail!
Ik ga niet de zoveelste lijst met lessen van het International Journalism Festival optikken. De belangrijkste les is ieder jaar hetzelfde: ga er volgend jaar zelf heen en laat je inspireren op de bijeenkomst van duizenden collega’s. Want er gebeuren mooie dingen als er zoveel journalisten en makers bij elkaar komen.
Wat mij dit jaar opviel was dat de panels in twee categorieën waren op te delen: met ideeën en oplossingen voor problemen vanuit een breder perspectief voor de lange termijn en oplossingen vanuit het perspectief van de traditionele media, gericht op de iets kortere termijn. Bijvoorbeeld over content creators: kunnen we zoeken naar manieren om samen te werken of moet je nu deals met ze sluiten? Of over AI: hoe beïnvloeden agenten niet alleen de aanbodskant van informatie maar ook de vraagkant, of hoe sluit je een deal met OpenAI? Wat me opviel was dat de interessantste antwoorden op die vragen steeds over de lange termijn gingen, terwijl de sector nog steeds grotendeels in overlevingsstand denkt.
Veel van mijn tijd ging naar panels over indie en independent creators, want ik begin binnenkort aan een onderzoek naar samenwerkingen tussen creators en traditionele media. En waar ik eerder nog flink wat beren op de weg zag, ben ik een stuk optimistischer geworden.
Geen zero-sum game
Allereerst moeten we stoppen met het zien van de balans tussen traditionele media en indie creators als een zero-sum game. Naar mijn idee was dit het eerste jaar waarin onafhankelijke makers als een serieuze partij aan tafel zaten. Dave Jorgenson, oprichter van Local News International en voormalige TikTok-guy van The Washington Post, vertelde dat hij een toekomst ziet waar onafhankelijke makers zoals hij steeds nauwer gaan samenwerken met traditionele uitgevers. De twee hoeven niet te fuseren, maar ze kunnen elkaar wel versterken.
Bijvoorbeeld op inhoudelijk vlak: Jorgenson heeft de productie van Reuters, The New York Times en The Washington Post nu gewoon nodig, vertelde hij. En in de toekomst zag hij samenwerkingen tussen onafhankelijke makers en traditionele media om zijn bereik te vergroten en om aan te haken bij de infrastructuren waar de uitgevers over beschikken. Aan de andere kant zag Jorgenson het vertrouwen van zijn publiek toenemen sinds hij weg is bij The Washington Post en nam hij een heel groot deel van zijn publiek mee naar z’n eigen platform.
Kortom, onafhankelijke makers en traditionele media hebben allebei wat te winnen bij een samenwerking. Voor traditionele media zal het misschien niet gelijk wat opleveren, hoewel ze natuurlijk nog veel te leren hebben over maken voor platforms, maar op de lange termijn kan een samenwerking wel veel opleveren.
Samengestelde vraag
Het zou toch zo mooi zijn als traditionele media uit hun eigen schaduw stappen en dit soort mogelijkheden gaan verkennen, in plaats van dingen te roepen als ‘we moeten schaarste creëren’. Het is zo kortzichtig en losgezongen van de realiteit. Het transactionele model staat van zoveel kanten onder druk dat het bijzonder dom is om daarop te blijven voortbouwen.
Bij het panel After the reader: what comes next for news in an AI-first world? deed ik nieuwe inzichten op, vooral door de bijdrage van Shuwei Fang, fellow bij het Shorenstein Center for Media, Politics and Public Policy. Zij vertelde bijvoorbeeld dat terwijl we nog steeds bezig zijn met de impact van AI-agenten op de aanbodskant van informatie, er ook een grote verandering aankomt aan de vraagskant. Door de manier waarop mensen nu hun vragen kunnen stellen aan chatbots en AI-agenten is aandacht niet langer de belangrijkste handelswaar voor media, maar wat Fang noemt de ‘context en de samengestelde vraag’ van mensen: wat weten ze al, wat willen ze weten en wat proberen ze te bereiken?
Het gaat om wat mensen willen weten, niet wat ze consumeren, niet het aanbod of hoe je dat vermarkt. Daarom zouden nieuwsorganisaties zich meer moeten richten op hoe je het journalistieke proces waardevol maakt, terwijl ze zich nu nog voornamelijk richten op hoe ze het resultaat van dat proces (producties) waardevol maken. Eigenlijk ben ik niet zo van het technologisch deterministische oogpunt op informatie, maar eigenlijk zie je dit al gebeuren in hoe onafhankelijke makers hun proces laten zien en hiermee veel waarde creëren en vertrouwen winnen.
Informatiewaarde
Verder beschreef Fang hoe de markt voor informatie zich aan het opsplitsen is in twee uitersten: de premium kant en de door machines gemaakte kant. Aan de ene kant heb je informatie van hoge waarde, door betrouwbare mensen of merken gemaakt, en aan de andere kant heb je informatie van lage waarde: gemaakt door machines, of zo geoptimaliseerd dat ze vooral voor machines leesbaar is. In dit proces wordt het midden uitgehold. De media verschuiven over het algemeen naar de premium kant: daar valt geld te verdienen, maar die kant raakt ook verzadigd want dat is ook de plek waar de creators zitten.
Goed, daar zitten we dan met z’n allen premium te wezen. Dat maakt een journalistieke samenwerking tussen onafhankelijke makers en traditionele media eigenlijk nog logischer: als we aan de ene kant de creators kunnen helpen aan meer bereik en de uitgevers kunnen helpen aan meer betrouwbaarheid, dan maakt de journalistieke sector een echte kans om hun bereik te vergroten. Met de nadruk op ‘journalistieke’: de intentie van de samenwerking is hierbij van enorm belang. Als je alleen wil samenwerken om geld te verdienen, ga je de boot in want dan ben je het voordeel van betrouwbaarheid kwijt.
Traditionele media zitten al bijna twee decennia in een soort overlevingsstand, waarbij ze steeds worden overvallen met nieuwe problemen waar nieuwe oplossingen voor moeten komen. Dat heeft wellicht gezorgd voor de focus op de korte termijn, maar de lange termijn biedt zoveel meer mogelijkheden.
Voor mijn onderzoek naar samenwerkingsmogelijkheden tussen creators en traditionele media, in het kader van de Creator Shift Group onder leiding van mediaconsultant Lucy Kueng, ben ik op zoek naar mensen die hierover willen meepraten. Ben jij creator, werk je bij een traditionele mediaorganisatie, of heb je op een andere manier met dit vraagstuk te maken? Neem dan contact op!
Vorige edities van De Nieuwe Lezer
▪️Verstrikt in de paradox van sociale media